Wirtualny przewodnik po Mazowszu

Biblioteka Publiczna Miasta Stołecznego Warszawy- Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego

centrum kultury centrum kultury
pin
N52º13'20.32"
E21º01'05.62"

Biblioteka Publiczna została założona w 1907 z inicjatywy powstałego w 1906 Towarzystwa Biblioteki Publicznej, w skład którego wchodzili wybitni działacze oświatowi i intelektualiści.

Sprawa powołania publicznej książnicy dojrzewała w Warszawie od dawna, jako że w mieście brakowało większych bibliotek. Znaczniejszymi zbiorami dysponowały tylko biblioteka rosyjskiego uniwersytetu oraz mające elitarny charakter biblioteki ordynackie Zamoyskich, Krasińskich i Przeździeckich. Pozostałe, pomniejsze biblioteki warszawskie rzadko były szeroko dostępne, i gromadziły przede wszystkim beletrystykę. Tymczasem planowana w Warszawie biblioteka publiczna miała za zadanie zaspokajać potrzeby nauki i oświaty.

Od ostatnich lat XIX wieku założenie w Warszawie dużej biblioteki stało się przedmiotem dyskusji publicznej. Jako pierwsza podjęła ten temat Jadwiga Dawidowa, która w wydanej w 1897 broszurze O potrzebie założenia publicznej biblioteki w Warszawie konstatowała szczególne ubóstwo instytucji naukowych i kulturalnych Warszawy w porównaniu z innymi wielkimi miastami Europy oraz trudności, jakich doświadczają młodzi uczeni, których nie stać na zgromadzenie własnych księgozbiorów. Dlatego też przyszłą bibliotekę warszawską widziała jako bibliotekę naukową, opierającą się na doświadczeniach angielskich, szwajcarskich, rosyjskich i amerykańskich. Podkreślała konieczność zrównoważonego rozwoju umysłowego i materialnego społeczeństwa, co miało stanowić odpowiedź na zarzut, że istnieją pilniejsze potrzeby społeczne niż biblioteka publiczna. Apelowała także o poparcie finansowe projektu. Dawidowa swoje wystąpienie powtórzyła w czasopiśmie "Głos" w 1901. Początkowo nie zdobyło ono jednak dużego oddźwięku, sprawa powracała jednak w kolejnych latach, m.in. w artykule działacza oświatowego Stanisława Michalskiego Czytelnictwo Warszawy, opublikowanym w "Ogniwie" w 1903.

Realizacja podnoszonych zamierzeń była możliwa dopiero po 1905, dzięki wydanej w 1906 względnie liberalnej ustawie o związkach i stowarzyszeniach. Towarzystwo Biblioteki Publicznej powstało w tym samym roku. Wśród członków-założycieli należy wymienić adwokata Stanisława Leszczyńskiego, redaktora "Wiadomości Matematycznych" Samuela Dicksteina, socjologa Ludwika Krzywickiego, Stanisława Michalskiego i Stefana Żeromskiego. Celem statutowym było "spółdziałanie rozwojowi nauki i oświaty przez gromadzenie i utrzymywanie księgozbioru ze wszystkich działów literatury naukowej i beletrystycznej". Do celów Towarzystwa należało także nadanie bibliotece charakteru biblioteki narodowej, jako że miała ona "być inwentarzem całej bieżącej produkcji piśmienniczej polskiej".

Do księgozbioru nowo powołanej biblioteki włączono zbiory Czytelni Naukowej. Czytelnia Pism Naukowych (funkcjonująca także pod nazwami Czytelnia Dzieł i Pism Naukowych oraz Czytelnia Naukowa) założona została przez Jadwigę Dawidową. Dzięki temu już na samym początku biblioteka dysponowała zbiorem liczącym 3 tys. dzieł i kilkaset roczników czasopism. Przy bibliotece utworzono Instytut Bibliograficzny, mający za zadanie kontynuację Bibliografii polskiej Karola Estreichera. W latach 1908–1909 Biblioteka wydawała czasopismo "Przegląd Biblioteczny". Nie zrealizowano natomiast zamiaru utworzenia Muzeum Księgoznawstwa.

Cechy

Cena 
Parking darmowy 
Parking płatny 
Wstęp ze zwierzętami 
Płatność kartą 
Bankomat w pobliżu 
Transport publiczny 
50 metrów

Szanowni Państwo, jeżeli opublikowany artykuł nie jest prawidłowo odczytany przez czytnik ekranu, prosimy o przesłanie uwag do artykułu wraz z podaniem linka do informacji, której dotyczy pytanie. Postaramy się udostępnić bardziej czytelny plik.