Ostre zespoły wieńcowe

Nowy „Program polityki zdrowotnej w zakresie profilaktyki wtórnej u osób po ostrych zespołach wieńcowych”

2019.06.10 10:05 , aktualizacja: 2019.06.10 10:14

Autor: Ariel Kaniewski (ZD), Wprowadzenie: Jerzy Lipka-Wołowski

Departament Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa opracował program polityki zdrowotnej pn.: „Program polityki zdrowotnej w zakresie profilaktyki wtórnej u osób po ostrych zespołach wieńcowych”.

 

Cele programu

Głównym celem programu jest zwiększenie dostępności do opieki specjalistycznej w zakresie profilaktyki wtórnej u osób po ostrych zespołach wieńcowych, uczestniczących w programie, w latach 2019–2022.

Cele szczegółowe obejmują:

1.    Wzrost poziomu wiedzy na temat odpowiednich wzorców zachowań, skutecznych w modyfikacji czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych u co najmniej 80 proc. uczestników programu.

2.    Zaprzestanie palenia papierosów (w tym wyrobów elektronicznych) przez co najmniej 50 proc. uczestników programu, którzy palili papierosy przed wystąpieniem OZW – deklarowane po 12 miesiącach uczestnictwa w programie.

3.    Podejmowanie aktywności fizycznej przez co najmniej 50 proc. uczestników programu, trwającej minimum 75 min. w tygodniu – deklarowane po 12 miesiącach uczestnictwa w programie.

4.    Spadek masy ciała o minimum 3 proc., u co najmniej 25 proc. uczestników programu – według pomiaru masy ciała dokonanego podczas spotkania podsumowującego, po 12 miesiącach uczestnictwa w programie.

5.    Regularne stosowanie farmakoterapii przez co najmniej 90 proc. uczestników programu – deklarowane po 12 miesiącach uczestnictwa w programie.

6.    Zmiana nawyków żywieniowych na prozdrowotne u co najmniej 50 proc. uczestników programu – deklarowana po 12 miesiącach uczestnictwa w programie.

 

Program zakłada przeprowadzenie interwencji edukacyjno-konsultacyjnej dla osób po OZW. Nabór uczestników do programu może odbywać się maksymalnie do 15 grudnia 2021 r. W roku 2022 prowadzone są jedynie interwencje dla osób zakwalifikowanych do programu przed 15 grudnia 2021 r.

 

Kto może uczestniczyć w programie?

Do programu będą mogły zostać włączone tylko osoby, które spełnią wszystkie kryteria włączenia, tj.:

– osoba aplikująca do programu jest w trakcie hospitalizacji po OZW lub w ciągu ostatnich 30 dni kalendarzowych wystąpił u niej epizod OZW (obowiązek wykazania dokumentacji medycznej potwierdzającej ten fakt);

– osoba aplikująca do programu w dniu zgłoszenia musi mieć ukończone 18 lat;

– osoba aplikująca do programu musi przedłożyć realizatorowi wypełniony druk świadomej zgody na udział w programie, zgodny z załącznikiem A;

– osoba aplikująca do programu w dniu zgłoszenia do programu musi mieszkać na terenie województwa mazowieckiego, tj. być osobą fizyczną mieszkającą na terenie województwa mazowieckiego w rozumieniu Kodeksu cywilnego;

– osoba aplikująca do programu nie może w tym samym czasie być uczestnikiem innego programu o podobnym charakterze.

Wszystkie powyższe kryteria muszą być spełnione jednocześnie. Niespełnienie co najmniej jednego z ww. kryteriów kwalifikacji do programu stanowi przeciwwskazanie do udziału w nim.

 

Pozytywne opinie o programie

Program uzyskał warunkowo pozytywną opinię Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) nr 66/2019 z dnia 27 maja 2019 r. Treść programu została dostosowana do uwag i sugestii zawartych w opinii.

Zgodnie z art. 48b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510) wybór realizatora programu polityki zdrowotnej zostanie dokonany w drodze konkursu ofert.

 

Budżet programu i okres realizacji

Okres realizacji programu wynosi 4 lata (2019–2022). Budżet programu został określony w wysokości 1,75 mln zł (250 tys. zł na 2019 r. oraz po 500 tys. zł na każdy kolejny rok trwania programu).

 

Dodatkowe informacje

Dodatkowych informacji dotyczących programu udzielają telefonicznie lub mailowo pracownicy Biura Promocji Zdrowia w Departamencie Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w Warszawie:

Ariel Kaniewski, tel. 22 59 79 927, ariel.kaniewski@mazovia.pl ,

Eliza Śniegocka-Walkiewicz, tel. 22 59 79 914, eliza.sniegocka@mazovia.pl .

 

O chorobach układu krążenia

Choroby układu krążenia stanowiły i nadal stanowią jedno z najważniejszych zagrożeń dla zdrowia i życia społeczeństwa.

Główny Urząd Statystyczny w opublikowanym raporcie pt. „Trwanie życia w 2017 r.” podkreślił, że dominującą przyczyną zgonów w Polsce są choroby układu krążenia, prawie co drugi zgon jest z nimi związany. Ocenia się, że liczba osób z rozpoznaną chorobą wieńcową sięga w Polsce 1,5 mln, a 90 tys. Polaków rocznie zapada na zawał serca, dodatkowo prawie 200 tys. jest hospitalizowanych z powodu innych postaci choroby niedokrwiennej serca. Ponadto, około 170 tys. osób rocznie trafia do szpitala z powodu niewydolności serca.

Choroba niedokrwienna serca jest najczęstszą pojedynczą przyczyną zgonów na świecie, a częstość jej występowania się zwiększa. Jednak w Europie w przeciągu ostatnich 30 lat obserwowano trend w kierunku zmniejszenia śmiertelności z jej powodu. Obecnie choroba niedokrwienna serca odpowiada za niemalże 1,8 mln zgonów rocznie, co stanowi 20 proc. wszystkich zgonów w Europie. W Polsce choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów.

Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego pacjenci po ostrych zdarzeniach sercowo-naczyniowych, interwencjach kardiologicznych/kardiochirurgicznych lub z rozpoznaną przewlekłą chorobą serca zasługują na szczególną uwagę. Wymagają poradnictwa w zakresie farmakoterapii i prowadzenia zdrowego stylu życia celem zapobiegnięcia wystąpieniu ponownych zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Niektóre z chorób układu krążenia, takie jak choroba wieńcowa i nadciśnienie tętnicze określane są mianem chorób cywilizacyjnych. W ich zapobieganiu bardzo ważna jest profilaktyka, prowadzenie zdrowego i higienicznego trybu życia.

Większość pacjentów po OZW w długofalowej perspektywie nie utrzymuje zaleceń lekarskich zarówno w aspekcie stylu życia, jak i właściwej farmakoterapii. Często zdarza się, że pacjenci mają bardzo słaby dostęp do wykształconej kadry medycznej, a przekazywane informacje przez lekarzy są niskiej jakości. Pacjent, wychodząc ze szpitala, nie wie, jak ma postępować i w jakim kierunku zmienić swój styl życia. Ze względu na brak uzyskanych informacji i trudny dostęp do poradnictwa specjalistycznego pacjent pozostaje sam. Do głównych problemów pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych zaliczyć można: brak ciągłości opieki nad pacjentem w fazie przewlekłej OZW, po wyjściu ze szpitala, brak koordynacji i realnej współpracy między lekarzami oddziału, lekarzami poradni specjalistycznych a POZ, niskie zaangażowanie pacjentów w utrzymywanie zaleceń lekarskich, stosowanie suboptymalnego leczenia, niski odsetek pacjentów kierowanych do ośrodków rehabilitacji kardiologicznej, brak świadomości związanej z większym ryzykiem kolejnych incydentów sercowo-naczyniowych, odstawianie leków przez pacjentów w okresie lepszego samopoczucia.

Liczba wyświetleń: 62

powrót